Ηθική Αποτελμάτωση

Αλλάξανε πια τα δεδομένα, και απορώ που δεν ενημερώθηκες. Τώρα χαζογελάμε στον πόνο και κουνάμε το κεφάλι αστειευόμενοι στο χαμό. Τώρα όταν ένας άνθρωπος αιμόφυρτος μπει στο αμάξι σου και ζητήσει καταφύγιο, του απαντάς να πάρει ένα πανάκι και να φροντίσει να καθαρίσει τον λεκέ που άφησε σαν άγγιξε την πόρτα σου, μην την δούνε έτσι βρώμικη και σε πουν και ανοικοκύρευτο.

Και μετά αυτός ο άνθρωπος πεθαίνει.

Και εσύ βγαίνεις να δώσεις συνέντευξη, εσύ που τον είδες τις τελευταίες του στιγμές.

Εσύ, που το πρόσωπό σου είναι από τις τελευταίες εικόνες που έφτασε ν’ αντικρίσει.

Εσύ, που η φωνή σου είναι από τους τελευταίους ήχους που έφτασε να ακούσει.

Εσύ.

Εσύ.

Εσύ.

Και μετά; Τι έκανες εσύ μετά;

«-Τι σας έλεγε η γυναίκα εκείνη τη στιγμή;»

«-Με σκότωσε, με σκότωσε. Τίποτα άλλο.»

Και συνοδεύεται η απάντηση από ένα μειδίαμα.

Από ένα ΜΕΙΔΊΑΜΑ.

Αλλά, βέβαια. Και γιατί να σε νοιάζει, άλλωστε, θα μου πεις;

Σάμπως την είχες μάνα ή αδερφή;

Σάμπως την είχες γυναίκα ή κόρη;

Σάμπως την είχες και πελάτισσα ποτέ;

Ποτέ.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για πολύτιμος στίχος

 

 

 

 

2 σκέψεις σχετικά με το “Ηθική Αποτελμάτωση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s